De zuurpruim

Het is nooit goed. Ook als het wel goed is. Waar anderen iets gekleurds of op zijn slechtst iets grijs zien, zie jij slechts zwart. Het glas is niet half leeg bij je, nee, het glas heeft geen bodem. Met de zwijgster heb je gemeen dat je denkt dat de wereld tegen je is. Je bent daar zo van overtuigd dat informatie die dat beeld ontkracht al niet eens meer tot je doordringt. Maar anders dan bij de zwijgster is jouw gedrag geen keuze. Positiviteit zit gewoon niet in je DNA. Daarin lijk je op de mopperkont. Al steekt het bij jou dieper. Mopperen is vooral gedrag, en dat valt te beïnvloeden. Zuur zijn is een gesteldheid. Je bent zo. Het komt niet door anderen en anderen zullen het ook niet veranderen. Wat dat aangaat vertoon je eerder verwachtschap met de spontane zelfontbrandster. Je omringt je veel met gelijkgestemden. Daar heb je het gezellig mee, zeg je. Is dat zo? Of kost het je moeite om iets met anderen aan te knopen? Er zijn mensen die vinden dat jij als een van de weinigen durft te zeggen waar het op staat. Ik denk aan de mopperkont en de vleesgeworden verongelijktheid. Maar getapt ben je niet echt.


Meer weten?
In 'Boze vrouwen, vluchtende mannen' een uitgebreide beschrijving van jouw type. Wat maakt je aantrekkelijk? Hoe sta je tegenover werk, familie, vrienden, seks? Hoe moet je met jou omgaan? Met wie match je?
Bestel hier het boek.

Deel op HyvesDeel op FacebookStuur door via LinkedInTwitterVoeg toe aan Google BookmarksMail a friend